अदोष

यन्त्रोपारोपितकोशांशः

वाचस्पत्यम्

पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्।

अदोष¦ पु॰ दोषः स्मृत्युक्तदुरदृष्टसाधनत्वम् अभावार्थे न॰ त॰। स्मृत्युक्तदुरदृष्तसाधनत्वदोषाभावे। न॰ ब॰। दोषशून्ये त्रि॰। अलङ्कारोक्तदोषशून्ययोः शब्दार्थयोः
“तददोषौ शब्दार्थौसगुणावनलंकृती पुनः क्वापीति” काव्यप्र॰।
“अदोषंगुणवत् काव्यमिति” सरस्वतीक॰।

Apte

पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्।

अदोष [adōṣa], a. [न. ब.]

Free from faults, demerits &c.; innocent; जायामदोषामुत संत्यजामि R.14.34.

Free from the faults of composition, such as अश्लीलता, ग्राभ्यता &c., See दोष; अदोषौ शब्दार्थौ K.P.1; अदोषं गुणवत् काव्यम् Sar. K.1. -षः Not a fault; किमित्यदोषेण तिरस्कृता वयम् Ki.14.11. though not at fault.