अमित्रः

यन्त्रोपारोपितकोशांशः

कल्पद्रुमः

पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्।

अमित्रः, पुं, (अमरोगे इत्रच् ।) शत्रुः । इत्यमरः ॥ (रिपुः । विपक्षः । शत्रुपक्षीयः । प्रतिकूलः । “मातृरूपे ममामित्रे नृशंसे राज्यकामुके । अमित्रो मित्ररूपेण भ्रातुस्त्वमसि लक्ष्मण” ॥ इति रामायणे ।)

Apte

पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्।

अमित्रः [amitrḥ], [न मित्रम्; by Uṇ.4.173 fr. अम् to go against; अमेर्द्विषति चित्; अमित्रः शत्रुः] Not a friend, an enemy, adversary, a foe, rival, opponent; स्याताममित्रौ मित्रे च सहजप्राकृतावपि Śi.2.36; तस्य मित्राण्यमित्रास्ते 11; Dk. 19,171; M.1; प्रकृत्यमित्रा हि सतामसाधवः Ki.14.21; Ms.7. 83;12.79;2.239. -त्रा An enemy; ˚युध् Ved. subduing one's enemies. -Comp. -खाद् a. Devouring one's enemies, epithet of Indra. -घात, -घातिन्, -घ्न, -हन् Killing enemies. -जित् a. Conquering one's enemies; अमित्रजिन्मित्रजिदोजसा यत् N.1.13; N. of a son of Suvarṇa. -दम्भन a. Ved. hurting one's enemies. बृहस्पते भीमममित्रदम्भनम् Rv.2.23.3. -स (सा) ह a. enduring or overpowering one's enemies, epithet of Indra; शास इत्था महाँ अस्यमित्रसाहो अस्तृतः Av.1.2.4. -सेना a hostile army; अमित्रसेनामभिजञ्जभानो Av.5.2.6.