अवग्राहः

यन्त्रोपारोपितकोशांशः

कल्पद्रुमः

पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्।

अवग्राहः, पुं, (अव + ग्रह + घञ् ।) ग्रहदोषादि- जन्यवृष्टिव्याघातः । शुको इति भाषा । तत्प- र्य्यायः । वृष्टिविघातः २ अवग्रहः ३ । इत्यमरः ॥ हस्तिललाटं । शापः । इति तट्टीका ॥ (यथा, -- “अवग्राहस्ते भूयात्” ।)

Apte

पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्।

अवग्राहः [avagrāhḥ], 1 Breaking, separation.

Impediment; अवग्राहस्ते भूयात् Sk.

A curse; see अवग्रह.