उपकूल

यन्त्रोपारोपितकोशांशः

वाचस्पत्यम्

पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्।

उपकूल¦ न॰ कूले कूलस्य समीपं वा अव्य॰।

१ कूलेइत्यर्थे।

२ तीरसामीप्ये च अव्य॰।
“उपकूल स कालिन्द्याः पुरींपौरुष भूषणः” रघुः ततो भवादौ अण
“अव्ययो भावाच्चेति” पा॰
“परिमुखादिभ्य एवेति” वार्त्तिके नियमनान्न ञ्य। औपकूलः तद्भवादौ त्रि॰।

Apte

पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्।

उपकूलम् [upakūlam], ind. On the shore; उपकूलं स कालिन्द्याः पुरीं पौरुषभूषणः (निर्ममे) R.15.28.

Monier-Williams

पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्।

उपकूल/ उप-कूल mfn. being or growing on the shore or bank BhP. Ka1d. Ka1s3. on iv , 3 , 59