किणः

यन्त्रोपारोपितकोशांशः

कल्पद्रुमः

पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्।

किणः, पुं, (कण् गतौ + अच् । पृषोदरादित्वात् अत इत्वम् ।) मांसग्रन्थिः । निर्घर्षणजव्यथा- चिह्नम् । इति लिङ्गादिसंग्रहे अमरभरतौ । कडा इति भाषा ॥ (यथा, रघुवंशे । १६ । ८४ । “तदेतदाजानुविलम्बिना ते ज्याघातरेखाकिणलाश्छनेन । भुजेन रक्षापरिघेण भूमे- रुपैतु योगं पुनरंसलेन” ॥ यथा च -- वाभटे उत्तरस्थाने ३७ अध्याये ॥ “राजकोषातकी मूलं किणो वा मथितोद्भवः” ॥) घुणः । इति हारावली ॥

Apte

पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्।

किणः [kiṇḥ], 1 A corn, callosity, a scar. ज्ञास्यसि कियद्भुजो मे रक्षति मौर्वीकिणाङ्क इति Ś.1.13; Mk.2.11. R.16.84; 18.47; Gīt.1.

A wart, a mole.

An insect found in wood.