गिर्वणस्
यन्त्रोपारोपितकोशांशः
[सम्पाद्यताम्]वाचस्पत्यम्
[सम्पाद्यताम्]
 पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्। |
गिर्वणस्¦ पु॰ गिरा स्तुत्या वन्यते बन--कर्म्मणि असुन् सं-ज्ञात्वात् णत्वं पृषो॰ नोपपददीर्घः।
१ स्तवनीये देवभेदे।
“गिर्वणादेवो भवति गीर्भिरेनं वनयन्ति” निरु॰
६ ।
१४ ।
“सोमास इन्द्र! गिर्वणः” ऋ॰
१ ।
५ ।
७ ।
“गीर्भिःस्तुतिभिः संभजनीयो देवविशेषः” भा॰। कर्त्तरिअसुन्।
२ स्तोतरि च।
“धीरो गिर्वणस्युर्विदानः” ऋ॰
१० ।
११
१ ।
१ ।
“गोर्भिर्वनन्ति भजन्ते इति गिर्वणसःस्तोतारः वनतेरसुनि रूपम् उपपददीर्घाभावश्छान्दसः। तदन्तात् क्यप्।
“क्याच्छन्दसि” पा॰ उप्रत्ययः स्तो-तॄन् कामयमानः” धा॰।
“परि त्वा गिर्वणो! गिरइमा भवन्तु विश्वतः” शत॰ ब्रा॰
३ ।
६ ।
१ ।
२४ ।
Monier-Williams
[सम्पाद्यताम्]|
पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्। |
गिर्वणस्/ गिर्--वणस् ( गिर्-) mfn. (fr. वनस्) , " delighting in invocations " , fond of praise ( इन्द्र, अग्नि) RV. (once said of सोम, ix , 64 , 14).
गिर्वणस्/ गिर्-वणस् etc. See. 1. गिर्.