दधिक्रा

यन्त्रोपारोपितकोशांशः

वाचस्पत्यम्

पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्।

दधिक्रा¦ पु॰ दधिः दधदन्यं धारयन् सन् क्रामति क्रम--विट्अन्तस्यात्।

१ अश्वरूपे अग्न्यात्मके देवभेदे
“दधिक्रामुदकद्युर्विश्वकृष्टिम्” ऋ॰

४ ।

३८ ।

२ । उक्ता व्युत्पत्तिर्भाष्येदर्शिता।
“आ दधिक्राः शवसा पञ्च कृष्टीः”

१० ।

३ ।

२ अश्वेनिघ॰। तन्नामनिरुक्तिः

२ ।

२७ । तत्र दर्शिता यथा
“तत्रदधिक्रा इत्येतद् दधत् क्रामतीति वा दधत् क्रन्दतीतिवा दधदाकारी भवतीति वा। तस्याश्ववद् देवतावच्चनिगमा भवन्ति”। अतो देवार्थतापीति गम्यते” स चाग्निं-रूपः दधिक्रावन् शब्दे माधववाक्ये दृश्यम्।

Monier-Williams

पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्।

दधिक्रा/ दधि--क्रा m. ( Naigh. i , 14 Nir. ii , 27 f. and x , 31 ) N. of a divine horse (personification of the morning Sun ; addressed in RV. iv , 38-40 ; vii , 44 ), iii , 20 ; x , 101 , 1