दिवौकाः

यन्त्रोपारोपितकोशांशः

कल्पद्रुमः

पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्।

दिवौकाः, [स्] पुं, (दिवं स्वर्ग आकाशो वा ओको यस्य ।) देवः । इत्यमरः । १ । १ । ७ ॥ (यथा, महाभारते । ३ । ८४ । १११ । “दिवौकसां पुष्करिणीं समासाद्य नराधिप ! । न दुर्गतिमवाप्नोति वाजिमेधञ्च विन्दति ॥”) चातकः । इति मेदिनी । से, ५४ ॥ स्वर्ग- वासिनि, त्रि । यथा, महाभारते । १ । ९६ । ९ । “सा तु विध्वस्तवपुषः कश्मलाभिहतान्नृप ! । ददर्श पथि गच्छन्ती वसून् देवान् दिवौकसः ॥”)