द्व्यक्षर
यन्त्रोपारोपितकोशांशः
[सम्पाद्यताम्]कल्पद्रुमः
[सम्पाद्यताम्]
 पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्। |
द्व्यक्षरम्, क्ली, (द्बयोरक्षरयोः समाहारः ।) वर्ण- द्वयम् । द्बयोरक्षरम् । (द्वे अक्षरेयत्र ।) अक्षर- द्बययुक्तशब्दादौ, त्रि ॥ (यथा, भागवते । २ । ९ । ६ । “स चिन्तयन् द्व्यक्षरमेकदाम्भ- स्युपाशृणोत् द्बिर्गदितं वचो विभुः ॥”)
वाचस्पत्यम्
[सम्पाद्यताम्]|
पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्। |
द्व्यक्षर¦ न॰ द्वे अक्षरे यत्र।
१ बर्णद्वयात्मके मन्त्रभेदे शक्तिमन्त्र-रूपायां
२ विद्यायां स्त्री गौरा॰ ङीष्।
“रामेति द्व्यक्षरंनाम मानभङ्गः पिनाकिनः”।
“यजेति द्व्यक्षरं द्व्यक्षरोवषट्कारः” तैत्ति॰ सं॰
१ ।
६ ।
१२ ।
शब्दसागरः
[सम्पाद्यताम्]|
पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्। |
द्व्यक्षर¦ n. (-रं) A word of two syllables. E. द्वि, and अक्षर a syllable.