पञ्चमीव्रतम्

यन्त्रोपारोपितकोशांशः

कल्पद्रुमः

पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्।

पञ्चमीव्रतम्, क्ली, (पञ्चम्यां माघशुक्लपञ्चमीमारभ्य षड्वर्षं यावत् प्रतिमासीयशुक्लपञ्चम्यां स्त्रिया तस्याः श्रीर्निश्चला गेहे सत्यं सत्यं हि नारद ! ॥ यथेन्द्राणी महेन्द्रस्य लक्ष्मीर्लक्ष्मीपतेर्यथा । शङ्करस्य यथा गौरी सापि भर्त्तुर्भवेत्तथा ॥ या पञ्चमीव्रतं कुर्य्यात् सा भवेच्च पतिव्रता । यथोक्तविधिना या तु कुर्व्वीत व्रतमुत्तमम् ॥ पुत्त्रपौत्त्रधनैश्वर्य्यं पञ्चमीकरणादपि । एतत्ते कथितं सर्व्वं तत्त्वं कमललोचन ! ॥ नारद उवाच । केनापि कथितं पूर्ब्बं कृतं केनापि वा पुनः । प्राप्तं कुत्र त्वया देवि ! श्रोतुमिच्छामि तद्बद ॥ श्रीरुवाच । माघे मासि सिते पक्षे पञ्चम्याञ्च महामुने ! । निशावसानसमये चन्द्रभागां महानदीम् ॥ हंससङ्घैः समाकीर्णां नलिनीपुलिनोज्ज्वलाम् । तत्र गौरी शची मेधा सावित्री चोर्व्वशी परा ॥ नारायणं समारोप्य कुर्व्वन्ति व्रतमुत्तमम् । काम्यव्रतमिदं पद्मे ! लभते फलमुत्तमम् ॥ हर्षवतीञ्च तां वीक्ष्य प्रोवाच कमलालया । पुष्पञ्च देहि मे धूपं दीपं नैवेद्यडल्लकम् ॥ मया तव प्रसादेन क्रियते व्रतमुत्तमम् । ततस्तासां फलैः पुष्पैर्नैवेद्यैश्च व्रतं कृतम् ॥ ततस्तासां प्रसादेन वल्लभाहं जनार्द्दन ! । त्वयि देव जगन्नाथ ! नरनारीगणेन च ॥ भक्त्या मया ते कथितं मर्त्यलोके प्रकाशितम् । या करोति व्रतं ह्येतत् यथाविधिविधानतः ॥ इह लोके सुखं भुक्त्वा नारायणपुरं व्रजेत् । श्रुत्वा व्रतस्य माहात्म्यं व्रतमेतत् चरन्ति याः ॥ न किञ्चिद्दुष्कृतं लोके तासां सत्यं वदाम्यहम् । हरन्ति तासां पापानि याश्च शृण्वन्त्यहर्निशम् ॥ नारायणं नमस्कृत्य प्रपूज्य च विसर्ज्जयेत् ॥” इति भविष्यपुराणोक्ता षट्पञ्चमीव्रतकथा समाप्ता ॥