पारायणम्

यन्त्रोपारोपितकोशांशः

कल्पद्रुमः

पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्।

पारायणम्, क्ली, साकल्यवचनम् । इत्यमरः । ३ । २ । २ ॥ “पारं समाप्तिं अयते गच्छति प्राप्नोति पारायणं नन्द्यादित्वादनः । आविष्टलिङ्गत्वा- द्भिन्नलिङ्गेन सामानाधिकरण्येऽपि क्लीवमव पारायणम् । यथा धातुपारायणम् । रत्न- प्रसादस्तुलसीमाला श्रोतृभ्यश्चाथ दीयताम् । मृदङ्गतालललितं कीर्त्तनं कीर्त्त्यतां ततः ॥ जयशब्दो नमःशब्दः शङ्खशब्दश्च गीयताम् । विप्रेभ्यो याचकेभ्यश्च वित्तमन्नञ्च दीयताम् ॥ विरक्तश्चेद्भवेत् श्रोता गीता वाच्या परेऽहनि । मृहस्थश्चेत्तदा होमः कर्त्तव्यः कर्म्मशान्तये ॥ प्रतिश्लोकञ्च जुहुयाद्बिधिना दशमस्य च । पायसं दधि सर्पिश्च तिलादिमधुसंयुतम् ॥ अथवा हवनं कुर्य्याद्गायत्त्र्या सुसमाहितः । तन्मयत्वात् पुराणस्य परमस्यास्य तत्त्वतः ॥ होमाशक्तौ बुधो हौम्यं दद्यात्तत्फलसिद्धये । नानाच्छिद्रनिरोधार्थं न्यूनताधिक्यताख्ययोः ॥ दोषयोः प्रशमार्थन्तु पठेन्नामसहस्रकम् । तेन स्यात् सफलं सर्व्वं नास्त्यस्मादधिकं यतः ॥ द्बादश ब्राह्मणान् पश्चाद्भोजयेन्मधुपायसैः । दद्यात् सुवर्णं धेनुञ्च व्रतपूर्णत्वसिद्धये ॥ शक्तौ पलत्रयमितं स्वर्णसिंहं विधाय च । तत्रास्य पुस्तकं स्थाप्य लिखितं ललिताक्षरम् ॥ संपूज्यावाहनाद्यैस्तदुपचारैः सदक्षिणम् । वस्त्रभूषणगन्धाद्यैः पूजिताय यतात्मने ॥ आचार्य्याय सुधीर्द्दत्त्वा मुक्तः स्याद्भवबन्धनैः । एवं कृते विधाने च सर्व्वपापनिवारणे । फलदं स्यात् पुराणन्तु श्रीमद्भागवतं शुभम् ॥ धर्म्मार्थकाममोक्षाणां साधनं नात्रसंशयः । इति ते कथितं सर्व्वं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ श्रीमद्भागवतेनैव भक्तिभुक्तिः प्रकाशिता ॥” इति पाद्मोत्तरखण्डे श्रीभागवतमाहात्म्ये ६ अध्यायः ॥