प्रग्राहः

यन्त्रोपारोपितकोशांशः

कल्पद्रुमः

पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्।

प्रग्राहः, पुं, (प्रगृह्यते इति । प्र + ग्रह + “प्रे बणि- जाम् ।” ३ । ३ । ५२ । “रश्मौ च ।” ३ । ३ । ५३ । इति च घञ् ।) प्रग्रहः । इत्यमरः । ३ । ३ । २३६ ॥ (“प्रे लिप्सायाम् ।” ३ । ३ । ४६ । इति घञ् । प्रग्रहणम् । “पात्रप्रग्राहेण चरति भिक्षुः ।” इति सिद्धान्तकौमुदी ॥)

Apte

पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्।

प्रग्राहः [pragrāhḥ], 1 Seizing, taking.

Bearing, carrying; प्रगाहैरिव पात्राणामन्वेष्या मैथिली कृतैः Bk.7.44.

The string of a balance. तुलासूत्रे$श्वादिरश्मौ प्रग्राहः प्रग्रहो$पि च Ak.3.236; वणिक् प्रग्राहवान् यद्वत् काले चरति सिद्धये Bk.7.49.

A rein, bridle.