बिरुदः

यन्त्रोपारोपितकोशांशः

Apte

पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्।

बिरुदः [birudḥ], 1 A token worn on the arm or hand etc. indicating excellence; बिरुदैश्च ध्वजैरुच्चैः कोषेणापि च भूयसा Śiva. B.1.26.

A panegyric; पेठुश्च प्रथितामुच्चैर्बन्दिनो बिरुदावलिम् Śiva B.1.82; see विरुद. -Comp. -घण्टा, -वादः a proclamation; अद्वैतश्रीजयबिरुदघण्टाघणघणः Śāṅ. Digv.4.78; हनुमानिति कस्यचित् कपेरुपरि लोकस्य बिरुदवादबहुमानः Saugandhikā-haraṇa.