भामः
यन्त्रोपारोपितकोशांशः
[सम्पाद्यताम्]कल्पद्रुमः
[सम्पाद्यताम्]
 पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्। |
भामः, पुं, (भामनमिति । भाम क्रोधे + घञ् ।) क्रोधः । (यथा, ऋग्वेदे । ५ । २ । १० । “मदेचिदस्य प्ररुजन्ति भामा न वरन्ते परिबाधो अदेवीः ॥” “भामाः क्रोधा दीप्तयो वा ।” इति तद्भाष्ये सायनः ॥ भातीति । भा + “अर्त्तिस्तुसुहुसृधृ- क्षिक्षुभायावापदीति ।” उणा० १ । १३९ । इति मन् ।) सूर्य्यः । (भा + भावे मन् ।) दीप्तिः । इति मेदिनी । मे, २१ ॥ भगिनीपतिः । इति शब्द- रत्नावली ॥ (यथा, देवीभागवते । ६ । १६ । ४९ । “गुरुं मित्रं तथा भामं पुत्त्रञ्च भगिनीं तथा ॥”)
Apte
[सम्पाद्यताम्]|
पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्। |
भामः [bhāmḥ], [भाम्-घञ्]
Brightness, lustre, splendour,
The sun.
Passion, wrath, anger.
A sister's husband; अहो भगिन्यहो भाम मया वां बत पाप्मना । पुरुषाद इवापत्यं बहवो हिंसिताः सुताः ॥ Bhāg.1.4.15.
मा A passionate woman.
N. of one of the wives of Kṛiṣṇa, usually called सत्यभामा. -Comp. -नी m. the Supreme Being; एष उ एव भामनीरेष हि सर्वेषु लोकेषु भाति य एवं वेद Ch. Up.