मुरः
यन्त्रोपारोपितकोशांशः
[सम्पाद्यताम्]कल्पद्रुमः
[सम्पाद्यताम्]
 पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्। |
मुरः, पुं, (मुरति वेष्टतेऽसौ । मुर् + इगुपधत्वात् कर्त्तरि कः ) दैत्यविशेषः । इति मेदिनी । रे, ७७ ॥ यं हत्वा विष्णुर्मुरारिनामाभूत् ॥ (यथा, श्रीमद्भागवते । ३ । ३ । ११ । “शम्बरं द्विविदं बाणं मुरं बल्कलमेव च । अन्यांश्च दन्तवक्रादीनवधीत् कांश्च घातयत् ॥”)
Apte
[सम्पाद्यताम्]|
पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्। |
मुरः [murḥ], N. of a demon slain by Kṛiṣṇa; पार्थेनाथ द्विषन्मुरम् Śi.2.1. -रा N. of a fragrant plant. -रम् Encompassing, surrounding.
Comp. अरिः an epithet of Kṛiṣṇa; मुरारिमारादुपदर्शयन्त्यसौ Gīt.1; सकृदपि यस्य मुरारि- समर्चा तस्य यमः किं कुरुते चर्चाम् and इह संसारे भवदुस्तारे कृपया- पारे पाहि मुरारे Śaṅkarāchārya.
N. of the author of Anargharāghava. -जित्, -द्विष्, -भिद्, -मर्दन, -रिपु, -वैरिन्, -हन् m. epithets of Kṛiṣṇa or Viṣṇu; प्रकीर्णासृग्बिन्दुर्जयति भुजदण्डो मुरजितः Gīt.1; मुरवैरिणो राधिका- मधि वचनजातम् 1. -दः the discus of Viṣṇu.