वावदूक
यन्त्रोपारोपितकोशांशः
[सम्पाद्यताम्]कल्पद्रुमः
[सम्पाद्यताम्]|
पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्। |
वावदूकः, त्रि, (पुनः पुनरतिशयेन वा वदतीति । वद + यङ् लुक् + “उलूकादयश्च ।” उणा० ४ । ४१ । इति ऊकः । “सर्व्वस्वे तु ‘यजजप- दशामिति ।’ ३ । २ । १६६ । इति बहुलवच- नादन्यतोऽपि भवत्यूकप्रत्ययः इति कृत्वा वाव- दूक इति साधितम् ।” इत्युणादिवृत्तौ उज्ज्वल- दत्तः ।) अतिशयवचनशीलः । तत्पर्य्यायः । वाचोयुक्तिपटुः २ वाग्मी ३ वक्ता ४ । इत्यमरः ॥ वचक्नः ५ सुवचाः ६ प्रवाक् ७ । इति जटा- धरः ॥ (यथा, महाभारते । १२ । १९ । २४ । “अमृतस्यावमन्तारो वक्तारो जनसंसदि । चरन्ति वसुधां कृत्स्नां वावदूका बहुश्रुताः ॥”)
अमरकोशः
[सम्पाद्यताम्]|
पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्। |
वावदूक वि।
वाग्मी
समानार्थक:वाचोयुक्तिपटु,वाग्मिन्,वावदूक,अतिवक्तृ
3।1।35।2।3
वदो वदावदो वक्ता वागीशो वाक्पतिस्समौ। वाचोयुक्तिपटुर्वाग्मी वावदूकोऽतिवक्तरि॥
पदार्थ-विभागः : , द्रव्यम्, पृथ्वी, चलसजीवः, मनुष्यः
वाचस्पत्यम्
[सम्पाद्यताम्]|
पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्। |
वावदूक¦ त्रि॰ वद--यङ् लुक्--ऊकञ्। बहुवदनशीले वक्तरि अमरः।
शब्दसागरः
[सम्पाद्यताम्]|
पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्। |
वावदूक¦ mfn. (-कः-का-कं) Talking much, gabbling, prattling. E. वद् to speak, Una4di aff. ऊक, the root reiterated.
Apte
[सम्पाद्यताम्]|
पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्। |
वावदूक [vāvadūka], a. [वद् यङ् लुक्-ऊकञ्]
Talkative, garrulous.
Eloquent.
Monier-Williams
[सम्पाद्यताम्]|
पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्। |
वावदूक mfn. (fr. Intens. of वद्)talking much , eloquent , garrulous , disputatious MBh. S3am2k.
वावदूक m. N. of a man g. कुर्व्-आदि.
