सुत्रामा

यन्त्रोपारोपितकोशांशः

कल्पद्रुमः

पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्।

सुत्रामा, [न्] पुं, (सु + त्रै + मनिन् ।) इन्द्रः । इत्य मरः । १ । १ । ४५ ॥ सुष्ठु त्रायते भुवनं सुत्रामा त्रासुसिति मन् सोः पक्षे दीर्घत्वं सूत्रामा च । इति रुद्रः । इति भरतः ॥ (यथा, अम्बाष्टके । ३ । “यत्राशयो लगति तत्रागजा बसतु कुत्रापि निस्तुलशुका सुत्रामकालमुखसत्राशनप्रकरसुत्राणकारि- चरणा ॥” वाच्यलिङ्गेऽपि दृश्यते । यथा, वाजसनेयसंहि- तायाम् । १० । ३१ । “इन्द्राय सुत्राम्णे पच्यस्व ।” “सुष्ठु त्रायते इति सुत्रामा तस्मै सुत्राम्णे शोभनत्राणकर्त्रे सुत्रातव्याय वा इन्द्राय पच्यस्व” इति तद्भाष्यम् ॥)

Monier-Williams

पृष्ठभागोऽयं यन्त्रेण केनचित् काले काले मार्जयित्वा यथास्रोतः परिवर्तयिष्यते। तेन मा भूदत्र शोधनसम्भ्रमः। सज्जनैः मूलमेव शोध्यताम्।

सुत्रामा/ सु--त्रामा f. N. of पृथिवीMW.